Minimumpensioen als koppel in 2026: de ASPA-regels die u moet kennen
Samenleven verandert alles als het gaat om het minimumpensioen als koppel. De Allocation de solidarité aux personnes âgées — beter bekend als de ASPA — is geen klassiek pensioen op basis van bijdragen, maar een sociale uitkering die uw inkomen aanvult tot een aanvaardbaar minimumniveau. Hoe groot die aanvulling is, hangt sterk af van uw gezinssituatie. Uw rechten worden dus niet langer individueel berekend, maar op basis van de gezamenlijke inkomsten van het koppel.
De regels voor 2026 zijn duidelijk: de standaardleeftijd is 65 jaar (al vanaf 62 jaar in bepaalde omstandigheden), u moet meer dan negen maanden per jaar in Frankrijk wonen, en uw recente inkomsten worden grondig onderzocht. De uitvoeringsinstelling bekijkt eerst de laatste drie maanden, en kan die periode desnoods uitbreiden tot twaalf maanden. Die benadering op basis van het volledige gezin verklaart de specifieke berekeningswijze voor koppels — en die heeft gevolgen voor zowel het bedrag als de erfenis.
Huwelijk, pacs of samenwonen: wie geldt als koppel voor de ASPA in 2026?
Voor de ASPA draait het om samenwonen: gehuwden, partners met een pacs en feitelijk samenwonenden worden op dezelfde manier behandeld. De inkomsten van beide partners worden samengeteld, of het nu gaat om pensioenen, lonen of vermogensinkomsten. De overheid gaat ervan uit dat bepaalde kosten gedeeld worden. Daarom ligt het inkomensplafond voor koppels hoger, maar wordt het maximumbedrag niet zomaar verdubbeld. Als één partner meer verdient, kan het recht van de ander dalen of zelfs volledig wegvallen.
Wat de bedragen voor 2026 betreft: de maximale maandelijkse garantie bedraagt 1.043,59 € voor een alleenstaande en 1.620,18 € voor een koppel. Het jaarlijkse inkomensplafond voor koppels ligt op 19.442,21 €. Belangrijk om te onthouden: de ASPA is een differentiële uitkering. Ze vult uw inkomen aan tot het plafond, tot op de cent nauwkeurig. Concreet voorbeeld: als een koppel maandelijks 800 € aan inkomsten heeft, wordt dat via de ASPA aangevuld tot 1.620,18 €, wat neerkomt op een uitkering van 820,18 €.
Berekening ASPA koppel: plafond, inkomsten en concrete voorbeelden
De berekening vertrekt altijd van de werkelijke situatie. Op jaarbasis stemt de ASPA voor koppels overeen met 19.442,21 € verminderd met de totale jaarlijkse inkomsten van het huishouden. Daarbij worden pensioenen, beroepsinkomsten, inkomsten uit roerende en onroerende goederen (met uitzondering van de eigen woning) en bepaalde schenkingen meegeteld. Voorbeeld op basis van de tarieven 2026: als een koppel jaarlijks 8.000 € aan pensioen ontvangt, bedraagt de verschuldigde ASPA 11.442,21 € per jaar, ofwel 953,52 € per maand.
Werkt uw partner, dan verandert de basisregel niet: zijn of haar loon telt mee als inkomen, maar na aftrek van een forfaitair bedrag. Voor 2026 bedraagt die driemaandelijkse aftrek voor koppels 2.797,30 €. Praktisch gezien: bij een kwartaalloon van 3.000 € wordt alleen het deel boven die grens (202,70 €) meegenomen in de berekening. Afhankelijk van uw jaarlijks totaalinkomen kan de ASPA dus dalen, stabiel blijven — of zelfs op nul uitkomen als het plafond overschreden wordt.
Erfenis, controles en wijzigingen in uw situatie: wat elk koppel moet weten
De ASPA kan na overlijden worden teruggevorderd uit de nalatenschap, maar enkel wanneer het netto-actief hoger is dan 108.586,14 € in het Franse moederland. Voor koppels is de jaarlijkse terugvordering begrensd tot 11.322,77 €, vermenigvuldigd met het aantal jaren dat de uitkering werd ontvangen. Om de langstlevende partner te beschermen, kan de terugvordering op diens erfenisdeel worden uitgesteld zolang die persoon in leven is. Bovendien kan nooit meer worden teruggevorderd dan het werkelijk overgedragen actief.
Een ander cruciaal punt: elke wijziging in uw situatie moet worden gemeld aan de Cnav, de Carsat of de MSA. Van alleenstaand naar samenwonend gaan leidt tot een herberekening; vergeet u dat te melden, dan riskeert u terugvorderingen over meerdere jaren. Er bestaan gerichte controles om mensen op te sporen die ten onrechte als alleenstaande geregistreerd staan. Omgekeerd geldt: na een scheiding valt u terug op het tarief voor alleenstaanden (12.523,14 € per jaar), wat uw recht kan verhogen. De uitkering wordt maandelijks gestort, de aanvraag gebeurt niet automatisch, en beide partners moeten bewijsstukken aanleveren — bereid uw dossier dus tijdig voor om vertragingen te vermijden.
