Een bewuste keuze voor het platteland
Ergens in een nauwelijks bekend dorpje ten noorden van Parijs heeft een voormalige Miss France haar eigen, heerlijk onperfect gezinsparadijs gecreëerd. Geen designcatalogus, geen strakke showroom — gewoon een huis vol leven.
Ver weg van de Parijse schijnwerpers woont Élodie Gossuin vandaag in een klein dorp in het département Oise. Samen met haar man Bertrand Lacherie en hun vier kinderen heeft ze er een thuis uitgebouwd dat precies aanvoelt zoals het moet: rumoerig, kleurrijk en eerlijk.
De rug toekeren aan Parijs
Élodie Gossuin hoort bij die Franse bekende gezichten die bewust afstand hebben genomen van de hoofdstad. Geen modieuze buurten of VIP-evenementen meer — haar dagelijkse leven draait nu om een landelijk dorp in de Oise. Die verhuis was geen gewone adreswijziging, maar een echte levenskeuze: voor rust, voor haar gezin, en voor een omgeving waar kinderen nog vrij kunnen opgroeien.
Het contrast met vroeger kan nauwelijks groter zijn. Waar haar agenda vroeger volgepakt was met opnames, presentaties en afspraken, bepalen nu heel andere dingen haar ritme: de school, de sporthal, de bakker, de buren. Parijs blijft bereikbaar voor professionele verplichtingen, maar als vaste verblijfplaats heeft de stad definitief afgedaan.
Het gezinshuis is geen statussymbool, maar een bewust gecreëerde, levendige speelplaats voor zes mensen — en de eindeloze hoeveelheid spullen die daarbij horen.
Een thuis dat "naar ons ruikt"
In interviews benadrukt Gossuin dat ze een woning wilde die écht bij haar gezin past. Vroeger koos ze voor een terughoudende, moderne en minimalistische inrichting. Alles was netjes, stijlvol en rustig. Maar ergens klopte het niet helemaal — ze voelde zich er nooit volledig thuis.
Haar motto klinkt vandaag heel anders: eerder "vrolijke chaos" dan "showroom". Kleuren, texturen, persoonlijke voorwerpen en spontane veranderingen bepalen het beeld. Ze omschrijft haar huis als een plek "boordevol leven", die haar persoonlijkheid veel beter weerspiegelt dan het gladde interieur van vroeger.
Van minimalisme naar "vrolijke chaos"
Die ommekeer weg van het minimalisme is zichtbaar in tal van details. Millimeternauwkeurige orde is niet langer de prioriteit — het gevoel dat het huis leeft, telt veel zwaarder. Het begint bij het bed dat 's ochtends niet strak opgemaakt wordt en eindigt bij maaltijden die zelden op de klassieke manier aan tafel plaatsvinden.
- Er wordt meestal gezellig in de woonkamer gegeten aan de grote tafel.
- De kinderen mogen speelgoed laten liggen, zolang de looppaden vrij blijven.
- Decoraties wisselen regelmatig, meubels worden anders gerangschikt.
- Perfecte Instagram-hoekjes zijn bijzaak — ruimte voor ontmoeting primeert.
Precies die mix van lichte wanorde en duidelijke structuur maakt de charme van haar ruimtes uit. Het gaat niet om esthetiek voor bezoekers, maar om dagelijkse bruikbaarheid voor zes mensen met elk hun eigen gewoontes en routines.
Modulaire sofa's en de drang naar verandering
Een van de sleutelideeën in hun huis is flexibiliteit. Het gezin kiest bewust voor modulaire sofa's die snel omgesteld kunnen worden. Soms vormen ze één grote knusse hoek voor een filmavond, dan weer worden de elementen apart gezet zodat iedereen zijn eigen kleine rustplek heeft.
Gossuin verschuift regelmatig voorwerpen, wisselt kussens, lampen of tapijten. Ze beschrijft die behoefte aan verandering als een deel van haar persoonlijkheid. Door het huis voortdurend een klein beetje te vernieuwen, blijft de sfeer fris en voelt het dagelijkse leven nooit te vastgeroest aan.
De ruimte blijft in beweging — precies passend bij een gezin waarin vier kinderen elk hun eigen fase, hobby's en stemmingen meebrengen.
Cocooning-sfeer met veel hout
Voor de inrichting vertrouwt ze sterk op warme materialen. Haar man vernieuwde een volledige muur met palettenhout. Die rustieke, licht geïmproviseerde look oogt bewust handgemaakt — niets showroom-achtigs te bespeuren. Aangevuld met andere houten elementen geeft dit het huis een geaard, warm karakter.
De sfeer doet denken aan de beste cocooning-trends: zachte dekens, gedempt licht, behaaglijke hoekjes. Geen strakke lijnen, maar warmte en gezelligheid. Wie het huis binnenstapt, moet zich eerder bij vrienden voelen dan in een chique designappartement.
Het dagelijkse leven met vier kinderen: een geordend door-elkaar
Vier kinderen betekent: veel drukte, veel lawaai, veel spullen. Dat weerspiegelt zich ook in de kamers. In de rekken stapelen mokken en drinkflessen zich op, in hoeken liggen basketbalmedailles, op planken verzamelen zich kleine voorwerpen, herinneringen en relatiegeschenken.
Gossuin spreekt van "pots-pourris" — verzamelpunten voor kleine snuisterijen die eigenlijk geen functie meer hebben maar toch blijven liggen. Dat door-elkaar stoort haar niet zolang het niet ontspoort. Het weerspiegelt voor haar het echte leven tussen school, hobby's en spontane herinneringen.
| Ruimte | Typische inhoud | Functie in het dagelijks leven |
|---|---|---|
| Woonkamer | Modulaire sofa's, spelletjes, schoolschriften | Gemeenschappelijke avonden, huiswerk, gasten |
| Keuken | Mokken, drinkflessen, brooddozen | Uitvalsbasis voor school en werk |
| Gang / vide-poches | Sleutels, medailles, snuisterijen | Snelle toegang, herinneringsstukjes |
| Kleedkamer | Kleding van alle gezinsleden | Orde bewaren in de slaapkamers |
Opruimen, recycleren en loslaten
Ondanks haar liefde voor de "vrolijke wanorde" zijn er duidelijke grenzen. Ze let erop om regelmatig te sorteren, te schenken of te recycleren. Dingen die in kasten liggen te verstoffen zonder enig doel, verdwijnen consequent uit huis.
Zeker in gezinnen met veel kinderen kan die houding enorm ontlasten. In plaats van zich te ergeren aan elk rondslingerend spulletje, helpt een terugkerend opruimritueel: één keer per week gaan oude knutselwerkjes, kapot speelgoed of ongebruikte drinkflessen de deur uit. De sfeer blijft levendig zonder in echte chaos te verzinken.
Eén gemeenschappelijke kamer voor alle kleding
Een bijzondere oplossing bij de familie Gossuin: de kledingkasten staan niet in de slaapkamers, maar in één gezamenlijke ruimte. Dat centrale "kledingdepot" bergt de garderobe van alle zes gezinsleden op. De kinderkamers blijven rustiger en overzichtelijker, en er is elke dag een duidelijke zone om je aan te kleden of van outfit te wisselen.
De gedeelde kleedkamer creëert ruimte in de slaapkamers en geeft het gezin een praktisch ontmoetingspunt elke ochtend.
Zulke oplossingen tonen hoe sterk een indeling zich kan aanpassen aan de noden van een groot gezin. In plaats van een representatieve logeerkamer kiest Gossuin voor functionaliteit die elke dag zijn nut bewijst. Haar persoonlijke droom blijft wel een grote, eigen kleedkamer alleen voor haarzelf — in de stijl van een echte sterrenartieste.
Wat je kunt leren van haar woonvisie
Ook zonder beroemdheid of landgoed kun je heel wat meenemen uit haar aanpak. Drie centrale ideeën laten zich makkelijk toepassen:
- Perfectie loslaten als einddoel en inzetten op woonbaarheid.
- Ruimtes inrichten zoals het gezin ze werkelijk gebruikt — niet zoals ze "zouden moeten ogen".
- Flexibiliteit inbouwen via modulaire meubels of verrijdbare rekken.
Wie in een stadsappartement woont, kan bijvoorbeeld een hoek in de gang reserveren voor de jassen en schoenen van het hele gezin, zodat kinderkamers ontlast worden. Of de eetkamer omvormen tot een multifunctionele ruimte die ook dienst doet voor huiswerk en spelletjes, in plaats van hem enkel te versieren voor zeldzame etentjes.
Wat het landleven doet met bekende gezichten
De stap van een bekend tv-gezicht naar een klein dorp heeft ook een symbolische kant. Veel bekende mensen zoeken na jaren in de schijnwerpers naar rust — voor het gezin of voor hun eigen mentaal welzijn. De Oise biedt daarvoor een interessant compromis: landelijk karakter met een vlotte verbinding naar de regio van de hoofdstad.
Zo'n omgeving vermindert de druk om voortdurend aanwezig en zichtbaar te zijn. Voor de kinderen betekent het doorgaans kortere schoolwegen, meer natuur en meer anonimiteit. Voor Gossuin ontstaat zo een dagelijks leven waarin roem eerder een beroep is dan een permanente toestand. Thuis telt niet haar tv-status, maar de vraag wie vandaag de tafel afruimt of de was vouwt.
Praktische inspiratie voor een "levend" thuis
Wil je je eigen woning een beetje afstemmen op die "vrolijke chaos"? Begin gewoon met kleine veranderingen:
- Definieer een hoek in de woonkamer als centrale gezinszone waar lezen, spelen én eten allemaal mogen.
- Schaf één of twee modulaire meubels aan die je makkelijk kunt verplaatsen.
- Richt bewust een plek in voor "pots-pourris" — schalen of manden voor snuisterijen — en ruim die één keer per maand leeg.
- Combineer hout, textiel en warm licht om het cocooning-effect te versterken.
Zulke aanpassingen scheppen een sfeer die zowel praktisch als emotioneel draagkrachtig is. Een huis dat niet perfect oogt, kan juist vrijer aanvoelen. Gezinnen met meerdere kinderen profiteren er het meest van wanneer de ruimte niet langer als een decor fungeert, maar als een actieve deelnemer in het dagelijkse leven.
Het voorbeeld van Élodie Gossuin maakt duidelijk hoe sterk een woning de dynamiek van een gezin kan bepalen. Tussen palettenmuur, verzamelbakken en een gemeenschappelijke kleedkamer groeit een levensmodel dat rust biedt tegenover de grote stad, maar tegelijk allesbehalve saai is. Wie zelf verlangt naar meer sereniteit, hoeft daarvoor niet per se naar het platteland te verhuizen. Het begint bij de bereidheid om het eigen thuis los te koppelen van het ideaalbeeld — en het een stukje dichter bij het echte leven te brengen.
